در این مقاله به بررسی تفاوت های میان استیل و ​​چدن میپردازیم یکی از محبوب ترین روش ها برای ساخت اجزای ماندگار و با کیفیت از طریق ریخته گری است. ریخته گری اجازه می دهد تا سطح بالایی از جزئیات که منجر به عدم نیاز و ساخت اضافی یا مونتاژ شود. در حالی که بسیاری از مواد مختلف را می توان با استفاده از ریخته گری تولید کرد استیل و چدن به دلیل خواص مکانیکی عالی برای طیف گسترده ای از کاربرد جز محبوب ترین ها هستند. یکی از تفاوت های میان استیل و ​​چدن در مواد سازنده آنهاست.

چدن معمولاً به آهن خاکستری و آهن شکل پذیر و آهن قابل انعطاف اشاره دارد.

استیل معمولاً به فولاد کربن طبیعی و فولاد آلیاژی اشاره دارد.

بنابراین تفاوت زیادی در محتوای شیمیایی و مواد اولیه چدن در مقابل استیل وجود ندارد.

تفاوت های میان استیل و ​​چدن

مقاومت در برابر خوردگی

مقاومت در برابر خوردگی آهن بهتر از فولاد است. این بدان معنا نیست که هر دو در برابر خوردگی قابل نفوذ نیستند. در صورت عدم محافظت هر دو فلز در حضور رطوبت اکسید می شوند و در نهایت آنها کاملاً تجزیه می شوند. برای جلوگیری از این امر پوشش برای ریخته گری های فولادی و آهن توصیه می شود.

هزینه

یکی دیگر از تفاوت های میان استیل و ​​چدن در هزینه آنها می باشد. چدن به دلیل هزینه کمتر مواد و انرژی و نیروی کار مورد نیاز برای تولید محصول نهایی اغلب ارزان تر از استیل است. گرچه فولاد خام گرانتر است اما اشکال پیش ساخته فولاد وجود دارد و آنها شامل ورق ، میله ، لوله و … می باشد.

قابلیت ریختگی

ریخته گری چدن نسبتاً آسان است زیرا به راحتی می ریزد و به اندازه فولاد کوچک نمی شود. این قابلیت جریان پذیری چدن را به فلزی ایده آل برای سازه های آهنی معماری یا تزئینی مانند شمشیربازی و مبلمان خیابان تبدیل می کند.

مزیا و معایب چدن

خواص ریخته گری خوب چدن خاکستری عبارتند از: لرزش خوب ، مقاومت در برابر سایش ، تراشکاری خوب و حساسیت ناچیز. با این حال مقاومت کششی و کشیدگی آن بسیار کم است. بنابراین فقط می تواند برخی از قطعات فلزی را با نیازهای فیزیکی کم تولید کند. مواردی از قبیل پوشش محافظ ، روکش ، روغن روغن ، چرخ های دستی ، قاب ، کف ، چکش ، دسته کوچک ، پایه ، قاب ، جعبه ، چاقو ، تخت ، صندلی تحمل ، میز ، چرخ ها ، پوشش ، پمپ ، شیر ، لوله ، چرخ دنده ، بلوک های موتور و غیره. در مورد درجه های بالاتر چدن خاکستری می تواند بار بیشتر و درجه خاصی از مقاومت یا مقاومت در برابر خوردگی را تحمل کند.

آهن قابل انعطاف از شکل پذیری و مقاومت در برابر حرارت و مقاومت بالایی برخوردار است. بنابراین در برخی موارد می توان از آن برای جایگزین فولاد کربنی استفاده کرد. با این حال فناوری تولید آن پیچیده است. این باعث می شود هزینه تولید بالاتر از چدن خاکستری و فولاد ریخته گری طبیعی باشد. بنابراین نقص ریخته گری بیشتری برای آهن شکل پذیر وجود دارد. زمینه های بسیاری وجود دارد که از آهن شکل پذیر استفاده می کنند مانند لوله های فشار و اتصالات ، کاربردهای خودرو ، کشاورزی ، جاده ها و برنامه های ساختمانی و مهندسی عمومی.

مزایا و معایب استیل

مزیت اصلی استیل انعطاف پذیری در طراحی آن است. طراح بیشترین آزادی را در طراحی آن دارد. این امکان برای اشکال پیچیده و قطعات مقطع توخالی را فراهم می کند.

استیل دارای انعطاف پذیری ساخت متالورژی و قوی ترین تنوع است. می توان ترکیب شیمیایی و کنترل متفاوتی را انتخاب کرد که متناسب با نیازهای مختلف پروژه های مختلف باشد. این گزینه های مختلف عملیات حرارتی را در زمینه بزرگتر خواص مکانیکی و عملکرد ارائه می دهد. همچنین توانایی جوشکاری و کارایی خوبی را ارائه می دهد.

استیل نوعی ماده ایزوتروپیک است و می توان از آن در قالب ریخته گری فولاد با مقاومت کلی ساختاری استفاده کرد. این قابلیت اطمینان پروژه را بهبود می بخشد.

دامنه وزن ریخته گری استیل بیشتر است. وزن کم می تواند فقط چند ده گرم ریخته گری دقیق قالب مذاب باشد. وزن ریخته گری های بزرگ فولادی به چندین تن می رسد.

از استیل می توان برای شرایط مختلف کار استفاده کرد. خواص مکانیکی آن نسبت به سایر آلیاژهای ریخته گری و انواع مختلف فولاد با آلیاژ بالا برای اهداف خاص برتر است.

استیل ریخته گری دارای مکش لرزش ، مقاومت در برابر سایش و تحرک نسبتاً بدی است. عملکرد ریخته گری در مقایسه با چدن چندان مناسب نیست و همچنین هزینه های آن نیز بیشتر از چدن است.

یکی از کاربردهای استیل در ساخت لوله داربست است که بسیار نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

فهرست